Rehabilitacja stomatologiczna

Leczenie stawu skroniowo-żuchwowego

Staw skroniowo - żuchwowy (SSŻ) jest to staw łączący dolną szczękę (żuchwę) z czaszką (kością skroniową). Dolna szczęka i czaszka są połączone wieloma mięśniami i więzadłami, które funkcjonują harmonijnie jeśli dolna szczęka jest w prawidłowej pozycji. Głowa kości żuchwy jest nazywana kłykciem i pasuje do wgłębienia w kości skroniowej, zwanego dołem stawowym. W celu prawidłowego funkcjonowania stawu potrzebny jest jeszcze kawałek chrząstki zwany krążkiem stawowym. Działa on jak poduszka albo amortyzator pomiędzy dwiema kośćmi.

Kiedy dolna szczęka otwiera się i zamyka, krążek pozostaje bez przerwy pomiędzy kłykciem i dołem stawowym. Kiedy tak się dzieje, mamy do czynienia ze zdrowym SSŻ i pacjent może szeroko otworzyć usta bez żadnego dyskomfortu i żadnego odgłosu. Przy normalnym stawie pacjent jest w stanie podczas maksymalnego otwarcia szczęk włożyć między zęby trzy palce.

Zaburzenia SSŻ oznaczają stan stawu odmienny od normalnego.

Leczenie napięciowych bólów głowy

Mięśnie, które nie pozostają w równowadze mogą być rezultatem zaciskania lub zgrzytania zębami. Jeśli mięśnie są przepracowane lub zmęczone w związku z nierównowagą strukturalną, inne mięśnie muszą ją skompensować. Ta kompensacja powoduje dopasowanie się ciała, co wprowadza je w nieprawidłową postawę. Kompensacja oznacza, że ciało adaptuje się do stanu, który jest niezdrowy. Ciało zaczyna doświadczać objawów na łagodnym poziomie - takim jak okazjonalne bóle głowy. Powoli objawy zaczynają pojawiać się coraz częściej, aż do momentu gdy pacjent czuje ból głowy codziennie.
Jeśli masz delikatnie przesunięty krążek, nieprawidłową pozycję głowy lub postawę ciała, skurczone mięśnie mogą powodować ból szyi, twarzy lub głowy. Te mięśniowe napięciowe bóle głowy mogą być tak ostre, że są mylone z migrenowymi bólami głowy. Niestety, pacjenci nie są często badani w kierunku zaburzeń SSŻ, a leczenie "migreny" nie daje rezultatów.
Leczenie pacjentów z migrenowymi bólami głowy polega często na przepisywaniu leków przeciwbólowych, takich jak Imitrex. Ten lek jest nieskuteczny w leczeniu zaburzeń związanych z przemieszczonymi stawami szczęk (dysfunkcja SSŻ). Radzi się pacjentom, by stosowali aparaty przesuwające dolną szczękę do przodu lub do leczenia nawyków - parafunkcji - by spróbowali rozwiązać problem tak szybko, jak to tylko możliwe.

Rehabilitacja bruksizmu

Bruksizm jest parafunkcją zwarciową i polega na nawykowym, niekontrolowanym zaciskaniu zębów oraz zgrzytaniu zębami.

Parafunkcje należą do zaburzeń czynnościowych narządu żucia. Określa się je jako utrwalone odruchy warunkowe mięśni żwaczy lub mięśni jamy ustnej, często jednych i drugich łącznie, które nie pełnią funkcji fizjologicznych tj. żucia, połykania, mowy, ziewania, kichania i kaszlu. Parafunkcje te występują zarówno w dzień, jak i w nocy, często nieświadomie. Wyzwalane są w związku z nadmierną czynnością mięśni żucia i ich zwiększonym napięciem. Miejscem wyzwolenia parafunkcji jest układ limbiczny, odpowiedzialny za stan emocjonalny człowieka. Narastające stany napięć emocjonalnych i nerwowych są tłumione w podświadomości i brak ich rozładowania powoduje, że znajdują ujście podczas snu, pracy lub w innych sytuacjach kiedy nasza świadomość kontroli zanika. Wówczas wyzwalają się nieuświadomione czynności zastępcze – parafunkcje.